چه کسی می گوید
که گرانی شده است؟ دوره ارزانی است
دل ربودن ارزان، دل شکستن ارزان
دوستی ارزان است! دشمنی ها ارزان، چه شرافت ارزان
تن عریان ارزان، آبرو قیمت یک تکه نان
و دروغ از همه چیز ارزان تر
قیمت عشق چقدر کم شده است، کمتر از آب روان
و چه تخفیف بزرگی خورده است، قیمت هر انسان

هرجای دنیایی دلم اونجاست
من کعبمو دور تو میسازم
من پشت کردم به همه دنیا
تا رو به تو سجاده بندازم
هر روز حسم تازه تر میشه
غرق تو میشم بلکه دریاشم
بیزارم از اینکه تمام عمر
از روی عادت عاشقت باشم
گاهی پرستیدن عبادت نیست
با اینکه سر رو مهر میزاری
گاهی برای دیدن عشقت
باید سر از رو مهر برداری
یک عمر هر دردی به من دادی
حس میکنم عین نیازم بود
جایی که افتادم به پای تو
زیباترین جای نمازم بود
هرجای دنیایی دلم اونجاست
من کعبمو دور تو میسازم
من پشت کردم به همه دنیا
تا رو به تو سجاده بندازم

اگر حسی برایم مانده است

از احساس لطیف توست

چه خوب است تاریکی وبلاگ تو

نمیبینی پریشانی موی مرا

***

دلتنگ  توام

اشک هایم می غلطد و

با دست لرزانم

محوش میکنم

وای نمیدانی

نمی دانی

دستانم بوی دستان تورا ...

عطر بودنت اینجاست

در تنهایی من

یک بار

دو بار

.

.

.صد بار نفس می کشم عطر با تو بودن را

نفس هایم بوی تورا میدهد

و من خالی از توام

کنارم هستی و امادلم تنگ میشه هر لحظه

سیب سرخی را به من بخشید و رفت عاقبت بر عشق من خندید و رفت اشک در چشمان سردم حلقه زد بی مروت اشک را در چشمانم دید و رفت

من اگر خطاط بودم،خطی بر غم می كشیدم 

جای حسرت ، صفحه ای از عشق می نوشتم

من اگر نقاش بودم،طفلی بر ماه می كشیدم  

راه فقر در پس ابر پنهان می كشیدم

من اگر خیاط بودم،لب و دندان به زیر زیپ می دوختم 

ادعای كذب بالا سروته الگو می كشیدم

من اگر نجار بودم،دری بی قفل می ساختم

جای قفل و هرچه تردید اعتماد می ساختم

من اگر حاكم بودم،حكم ازلم مهر می كردم

جای قانون،حكم حق را منسوب می كردم

من اگر آشپز بودم،فقر و ثروت،سوپ می كردم

به میان قشر خاكی نذر عدل پخش می كردم

من اگر قاضی بودم،حكم پرواز می دادم 

هوس خاك دنیا،حكم زندان می دادم

من اگر قصاب بودم،دست ظالم قطع می كردم 

حلق ظالم میشكافتم،حق مظلوم می ستاندم

 من اگر شاعر بودم،حرف بلبل می شناختم 

جای معشوق نام الله حك می كردم

گرچه عالم ، من سری نیستم سر

لیك انسانم ،  بهترین  خلق  یكتایم

نگاه مرد مسافر به روي ميز افتاد:

(( چه سيب هاي قشنگي!

حيات نشئه تنهايي است. ))

و ميزبان پرسيد:

قشنگ يعني چه؟

- قشنگ يعني تعبير عاشقانه اشكال

و عشق، تنها عشق

را به گرمي يك سيب مي كند مانوس.

و عشق، تنها عشق

مرا به وسعت اندوه زندگي ها برد،

مرا رساند به امكان يك پرنده شدن

- و نوشداروي اندوه؟

- صداي خالص اكسير مي دهد اين نوش.

***

و حال، شب شده بود.

چراغ روشن بود.

و چاي مي خوردند.

***

- چرا گرفته دلت، مثل آنكه تنهايي.

- چقدر هم تنها!

- خيال مي كنم

دچار آن رگ پنهان رنگ ها هستي.

- دچار يعني

عاشق

- و فكر كن كه چه تنهاست

اگر كه ماهي كوچك، دچارآبي درياي بيكران باشد.

- چه فكر نازك غمناكي!

- و غم تبسم پوشيده نگاه گياه است.

و غم اشاره محوي به رد وحدت اشياست

- خوشا به حال گياهان كه عاشق نورند

و دست منبسط نور روي شانه آنهاست.

- نه، وصل ممكن نيست،

هميشه فاصله اي هست.

اگر چه منحني آب بالش خوبي است

براي خواب دل آويز و ترد نيلوفر،

هميشه فاصله اي هست.

دچار بايد بود

و گرنه زمزمه حيرت ميان دو حرف

حرام خواهد شد.

و عشق

سفر به روشني اهتزار خلوت اشياست.

و عشق

صداي فاصله هاست.

صداي فاصله هايي كه

- غرق ابهامند.

- نه،

صداي فاصله هايي كه مثل نقره تميزند

و با شنيدن يك هيچ مي شوند كدر.

هميشه عاشق در دست ترد ثانيه هاست.

و او و ثانيه ها مي روند آن طرف روز.

و او و ثانيه ها روي نور مي خوابند.

و او و ثانيه ها بهترين كتاب جهان را

به آب مي بخشند.

و خوب مي دانند.

كه هيچ ماهي هرگز

هزار و يك گره رودخانه را نگشود.

و نيمه شبها. با زورق قديمي اشراق

در آب هاي هدايت رونه مي گردند

و تا تجلي اعجاب پيش مي رانند.

- هواي حرف تو آدم را

عبور مي دهد از كوچه باغ هاي حكايات

و در عروق چنين لحن

چه خون تاره محزوني!

حياط روشن بود

و باد مي آمد

و خون شب جريان داشت در سكوت دو مرد

 خوابت را دیدم نازنینم خواب دیدم کنارمی

باورم شده بود واقعیت چشمات تو خواب تو چشمای من برق میزد

دستای گرمت تو دستام بود وصدای قلبتا میشنیدم

وقتی اومدی کنارم از خوشحالی در اغوشت گرفتم

و گرمای وجودت را احساس کردم

کاش هیچ وقت از این خواب شیرین بیدار نمی شدم تا وجودت را احساس می کردم

عزیزترین چشمای تو یادم نمیره که مثه یه تک ستاره تو اسمون پر ستارم

میدرخشه

دوستت دارم